Relacja jest kanałem dla naszej percepcji, ponieważ często doŹświadczamy siebie poprzez innych ludzi. Chociaż kontakt fizyczny, patrzenie i słuchanie bezsprzecznie odgrywają ważną rolę w relacjach, jednak nie możŹna ich sprowadzać jedynie do zjawisk proprioceptywnych, wizualnych, ruŹchowych czy słuchowych, gdyż związki między ludźmi są bardziej złożone niż tylko suma składających się na nie elementów. Relacje, podobnie jak propriocepcję i ruch, zwykle doświadczamy jako coś, co się nam przydarza, a nie jako świadomy efekt naszych działań. Medytacje relacyjne można podzielić na dwie kategorie: medytacje związaŹne z kontaktem fizycznym oraz medytacje przeniesieniowe, w których obecny jest nauczyciel lub guru. Koncepcja mówiąca, że odmienne stany świadomości i doznania religijne występują w trakcie seksualnego kontaktu z drugą osobą, opiera się na rytuaŹłach jogi tantrycznej, gdzie partnerzy doświadczają siebie jako Shakti lub SiŹwę. Ważność seksualnego kontaktu w tego typu rytuałach zosŹtała najwyraźniej przeceniona przez osoby praktykujące na zachodzie. Tym niemniej jednak tantryczna idea głosi, że uprawianie miłości i joga pozostają ze sobą w związku, i ze celem nie jest osiągnięcie orgazmu, lecz doświadczeŹnie pełni, totalności przez obojga partnerów. Jogi oraz jego lub jej partnerŹka/partner doznają odmiennych stanów świadomości dzięki zwiększonej propriocepcji oraz wzrostowi poczucia związku z drugą osobą.