Kinestezja, która inaczej zwana jest ruchem (np. Tai chi, tańce sufickie, ruch autentyczny) należy do kanałów i rytuałów medytacji. Jest ona niezwykle ważna w całym procesie medytacyjnym . Ruch (kinestezja) podobnie jak propriocepcja jest dla większości z nas kaŹnałem, którego stosunkowo rzadko używamy. Jednak rytuały związane z ruŹchem i tańcem są ogromnie istotne w społecznościach, w których przemysł nie jest silnie rozwinięty. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z odŹmiennych stanów świadomości, które występują, gdy poruszamy się w takt muzyki. Codzienne życie zdaje się odpływać, przestaje nas interesować, gdy poddajemy się uczuciowej, sentymen-talnej lub pełnej namiętności pieśni. Niektóre z dobrze znanych form medytacji, takie jak medytacyjne chodzeŹnie (jest to koncentracja uwagi na ruchu stóp w vipasyanie) wydają się być kompenŹsacją medytacyjnych metod związanych z długotrwałym siedzeniem. Tai chi jest inną techniką, tutaj ruchy tancerzy są zorganizowane w taki sposób, aby odŹtworzyć specyficzny wzorzec, tak zwane kosmiczne Tao. Celem kręcenia się i wirowaŹnia w tańcu derwisza jest zmiana stanu normalnej świadomości, co ma umożŹliwić jednostce poznanie głębszych uczuć, doświadczenie boga.